1978 - 30 jaar later....

Beste Sobats,

Zo'n 30 jaar zijn we in de tijd opgeschoven sinds dat grote "Indië-avontuur". Voor al diegenen die indertijd naar dat verre tropenland zijn gestuurd om hun land te dienen, bij welk wapen dan ook  en in welke functie dan ook, was hun diensttijd een absoluut unieke ervaring, die niet veel generaties ons kunnen navertellen. Als je bedenkt dat in die tijd Amsterdam voor velen zowat het einde was als "grote stad" en dat een vakantie naar Zeelands kusten zo'n geweldige onderneming was dat je het gevoel had zoiets maar één keer in je leven te kunnen doen, dan is het wonderbaarlijk te beseffen hoe al die Jannen en Pieten die enorme overgang van hun laokale leventje naar het internationale toneel hebben verwerkt! En verwondelijk goed hebben verwerkt.
Een immens lange bootreis was het eerste waar je je zenuwgestel aan moest laten wennen, en daarna drie tropenjaren, die je, vanachter de Salamanderkachel thuis, brachten naar een land met een permanente kachel in de lucht, een hete-lucht-kachel die vaak roodgloeiend stond van de hitte. Van je bord met aardappelen of snert, naar de rijst met sambal die je notabene zo lekker begon te vinden, dat ons goeie landje nu vergeven is van de eethuisjes waar je je nostalgie weg kunt blijven eten met loempia, nasi rahmes, sambal petih en al dat lekkers. Ja, wie zal ontkennen dat ons Holland niet hezelfde is gebleven nadat die, inmiddels zeer ruig geworden, troep terugkeerde? Zelfs onze táál werd veranderd en hele families werden gewoon gedwongen die rare praat van Jan of Piet over te nemen, wilden ze zich nog één voelen met elkaar. Als hij "Awas" brulde, wisten ze tenminste wat hem scheelde.......en woorden als "peloppers", "tjotten", en een heleboel meer, gingen een eigen leven leiden tussen oud-hollandse woorden als "eigenheimers", "duinen", enzovoort.

Ja, een groot avontuur was het zeker, en niemand zal die tijd ooit vergeten. Maar 30 jaar liegen er ook niet om. Zij die toen een gezin hadden, zijn inmiddels grootvader geworden, en velen van hen die toen nog jong en ongetrouwd waren, al lang getrouwd en misschien ook al wel na aan het Opa-schap toe. Grote zakenmensen zijn uit hun rijen voortgekomen, enfin, er is natuurlijk van alles verder ontwikkeld. Dat is ook begrijpelijk. En als we het geld zouden hebben om naar Indië (pardon: Indonesië) terug te keren om die dingen van toen weer eens op te zoeken, dan zouden we ook ginds heel veel verenaderd vinden. Ook dat is begrijpelijk.
Alleen, wat hebben we met elkaar aan al die jaren van toen gehad? hebben we één en ander naderhand in wat beter perspectief kunnen plaatsen dan toen we het alleen nog maar zwart-wit zagen in onze verbaasdheid over zo'n heel andere wereld waar we in geplaatst waren? Zwart-wit zagen we ook de mens: de peloppers aan de ene en de belanda's aan de andere kant. We vonden dat toen gewoon, maar hoe is het nu? We vonden onszelf toen erg belangrijk en ons werk banjak gevaarlijk bij tijden, maar je dacht dat het moest, omdat anderen dat land van ons af wilden pakken. Zien we dat nog in hetzelfde licht?

Niets menselijkers dan nostalgie, denken aan die goeie oude tijd, waarin je van alles deed, waarin van alles kon. Moge het spreekwoord waar zijn, dat wijsheid met de jaren komt. En als je deze 30 jaren uittelt, moge die wijsheid dan inderdaad groot zijn. Mogen onze kontakten tijdens en na de reuze prettige reünies daar blijk van geven. Zou het niet helpen als je bedenkt dat ze ginds, in dat verre en wondermooie land, misschien óók wel hun reünies hebben? Ja, wat zou het een prachtig sluitstuk zijn van dit deel van je leven als je een gezamenlijke reünie zou kunnen houden met hen, samen met hen verzoenende en gezegende reuze "slamatan".

Laten we dit dan in ieder geval in de géést alvast doen.

                                Tabeh, en natuurlijk: Slamat djalan teroes!

                                                                   F.A. Braicks,
                                                                   voorheen: 31 A.A.T.


Bron: "Kontaktblad", L.R.C. A.A.T., december 1978

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

15.07 | 22:06

‘Herinneringen van Appy’ is de biografie van Bert van Regteren, waarin hij o.a. vertelt over zijn marinetijd in Indië. Belangstelling? Zie www.boekenluik.nl

...
07.07 | 17:51

Ik was in '48 en '49 o.a. oudste officier op marine zeesleepboten en aan boord was de situatie anders dan hier aangegeven werd. Dr.W.S.Vrijlandt. Ltz 2 OC KMR

...
17.05 | 15:54

ik ben op zoek naar mijn broer thuis komst van indee was matroos op schip naar indeien j ohannes martinus de groot geb 20-6-1926 te ammerzoden
met welk schip

...
04.05 | 22:42

ben op zoek naar gegevens over Ruud Braat.
was destijds luitenant bij dienst welzijnszorg.

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE