Java, wondertuin van de aarde

Wie kent haar niet, de Melatie dat bloempje geheel in het wit gestoken Door haar eenvoud onopvallend, is elk bloempje rank en teder In vroege morgen juist ontloken. Wie kent haar niet de Melatie dat bloempje uit ons verleden. Herinneringen aan haar voeren je naar de mooiste jaren. Kom je uit die droom terug dan denk je Wat was dat lang geleden.....

Soekarno, Soekawatie of Soekaboemie zoals hij (Barend) ook wel genoemd werd , was een Amsterdamse jongen en had als kind al het ideaal om eens naar Indië te gaan, naar de "Gordel van Smaragd". Dit naar het voorbeeld van zijn oom, wiens naamgenoot hij was en die bij het KNIL diende. Na de Japanse capitulatie was het dan zo ver voor hem en vele duizenden landgenoten! Op hen werd een beroep gedaan om een eind te maken aan de chaos die daar heerste. Ook zij die eerst met tegenzin gingen hebben van dit land en zijn bevolking leren houden. Ondanks de confrontatie met sluipschutters, gemineerde wegen, vernielde bruggen, etc. is er toch een liefdesverhouding gegroeid met dit prachtige land.
 Ook Soekarno werd het een en ander niet bespaard tijdens zijn driejarig verblijf op Java, en had ten gevolge van de politionele acties gehoorschade opgelopen en hoofd-en rugletsel. Maar dit waren geen dingen om over naar huis te schrijven en dat deed hij dan ook niet. Hij probeerde alleen de prettige dingen te onthouden. Maar na het verstrijken der jaren namen zijn klachten steeds toe, hoofdpijnen die hem plaagden, rugpijn en gehoorverlies wat steeds verder toenam. Maar daar miauwde je in de jaren '50 niet over en Soekarno nam iets in voor de hoofdpijn, en voor de rugpijn een kussen in de rug. Hij was blij dat hij zijn werkzaamheden als burgerchauffeur bij het Ministerie van Defensie kon voortzetten en over kwaaltjes zweeg hij. Hij keek wel uit, anders raakte hij zijn baan ok nog kwijt! Ach, als je 25 jaar bent kun je veel incasseren. Wel was hij iedere dag met zijn gedachten op Java, waar hij altijd vol vuur over kon spreken. Maar het meest dacht en mijmerde hij, want hij was geen grote prater. Vandaar de naam Soekarno die men hem gaf en die hij een tiental jaren behouden heeft. Het een en ander was niet kwaad bedoeld en zo zag hij het ook niet. Tijdens zijn werk als chauffeur had hij veel tijd om over alles na te denken en als hij dan met zijn vrachtwagen in de buurt van Cuyck a.d. Maas reed, dacht hij aan Cuickie (Cuuck), de soldaat Everts van het A.pel. 32e Cie A.A.T. Hij was de eerste die zijn rustplaats had gevonden op het ereveld Tjandi te Semarang en voorgoed op Java achterbleef. Wij zullen hem nooit vergeten!. Maar haatgevoelens waren Soekarno vreemd en hij was ervan overtuigd dat er velen net als hij zo over dachten. Ach, en de tijd heelt alle wonden. Eens zou hij weer terugkeren naar dit prachtige land om weer alles te ondergaan en nog eens de graven van zijn maatjes te bezoeken.. Maar zo'n 5 jaar geleden begon Soekarno steeds meer hinder te ondervinden van zijn toendertijd opgelopen kwetsuren en voelde dat zijn rol was uitgespeeld. Zijn afkeuring stond voor de deur en haalde een dikke streep door zijn Indië-dromen, naar Java met zijn lief en leed. Wat zou hij nog eens graag de geuren opsnuiven van de Melatti-bloem, de passar luchtjes met zijn verscheidenheid van doerian, papaja, djeroek en ramboetangs, etc. Of de geuren van pasar-Ikan. Ook de kikkerconcerten tijdens de natte moesson niet te vergeten en s'avonds de roep van de Toké, en bij zeven Toké mocht je een wens doen.
Maar helaas,als je leeft in een tijd van inleveren en bent afgekeurd, moet Soekarno het maar met zijn dromen doen.
En dat doet Barend alias Soekarno veelvuldig! Zijn vrouw begrijpt daar maar niets van dat je na 31 jaar daar nog aan kunt terug denken. Ook schiet hem weer een schoollied te binnen, gelezen in de Gouvernementsschool te Salatiga, uit de Indische liederbundel (waar de blanke top der duinen):

Java, wondertuin der aarde,
land van eeuwig zon en licht.
Waar natuur in duizend kleuren
het schoonste wonderwerk verricht
Zonnig land u bemin ik teer,
naar uw bergen keer ik weer.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

15.07 | 22:06

‘Herinneringen van Appy’ is de biografie van Bert van Regteren, waarin hij o.a. vertelt over zijn marinetijd in Indië. Belangstelling? Zie www.boekenluik.nl

...
07.07 | 17:51

Ik was in '48 en '49 o.a. oudste officier op marine zeesleepboten en aan boord was de situatie anders dan hier aangegeven werd. Dr.W.S.Vrijlandt. Ltz 2 OC KMR

...
17.05 | 15:54

ik ben op zoek naar mijn broer thuis komst van indee was matroos op schip naar indeien j ohannes martinus de groot geb 20-6-1926 te ammerzoden
met welk schip

...
04.05 | 22:42

ben op zoek naar gegevens over Ruud Braat.
was destijds luitenant bij dienst welzijnszorg.

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE