Ons leven in Indië

Eenmaal van de boot af werden wij per auto overgebracht naar de in Semarang zo welbekende Bodjong. Daar lag onze toekomstige legerplaats, welke werkelijk meeviel na alles wat wij alzo hadden horen fluisteren. Nu moet men zich natuurlijk geen villa voor gaan stellen, maar een groot complex gebouwen, een gewezen H.B.S. Er was voor de toekomst genoeg te doen om het een behoorlijk aanzien te geven. Dit was echter voor later zorg. Voor alles was onze aandacht gericht op de omgeving en de bevolking, waartussen wij zo ongeveer twee jaar van ons leven zouden moeten doorbrengen. Armoede en ellende heersten er in overvloed onder de Javanen. Met een gonjezak of een andere lap als een vod om hun lichaam probeerden zij hun fruit en andere waren aan onze jongens te verhandelen. Hoewel de bananen e.d. er erg verleidelijk uitzagen, ontnam toch het onsmakelijk voorkomen van hen, die dat alles van de hand wilden doen, de lust om eens heerlijk zijn hart aan al deze lekkernijen op te halen. Deze weerzin werd echter spoedig overwonnen en 't duurde niet lang, of menigeen zat een kam bananen naar binnen te werken, zonder enige gewetenswroeging.
De eerste tijd hadden wij het nogal rustig, waarschijnlijk om uit te rusten van al de vermoeienissen, die een zeereis van ongeveer een maand nu eenmaal met zich mee brengt. Van lange duur was dit echter ook niet, want de 21e Juli verklaarde Dr. van Mook in overleg met generaal Spoor de toestand in Indië
 voor onhoudbaar en de Politionele Acties werden ingezet. Het merendeel van onze jongens werd met hun wagen bij de verschillende onderdelen ingedeeld. Zij kregen enige blikken noodrantsoenen mede, als reserve, wanneer er geen ander voedsel voorhanden zou zijn. Deze bevatten boter, cigaretten, gedroogd fruit, biscuit en nog meer van dergelijke delicatessen.
De acties waren van zeer korte duur. In de dagbladen zult u daarover het nodige hebben kunnen lezen en ik zal er dan ook niet verder over uitweiden.
Tengevolge van die acties werden wij overgeplaatst naar Salatiga, dichter bij de nu ontstane demarcatielijn. Een hele overgang, ten nadele wat betreft het amusementsleven maar een vooruitgang wat het klimaat aangaat. De hitte van Semarang had plaats gemaakt voor een veel koelere , heerlijke berglucht. Maar in oktober begon het lieve natte leventje van de moesson, en hij die in de tropen vertoefd heeft, weet wat dat betekent. Deze moesson gaat gepaard met hevige slagregens en het was zeker elke middag raak.
Ons dagelijks werk bestond hoofdzakelijk uit het rijden van levensmiddelen en benzine van Semarang naar Salatiga.En als je dan weet, dat deze weg vol gaten en kuilen zit, er in een woord hopeloos aan toe is, begrijp je ook wel, dat onze arme ingewanden en vooral onze nieren behoorlijk te lijden hadden. Gelukkig wordt er op het ogenblik hard aan gewerkt om deze weg beter begaanbaar te maken.
Ondertussen naderden we steeds meer de bekende, of misschien wel beruchte datum: 5 november, dwz 1-jarig bestaan onzer Compagnie. Grootse plannen werden gemaakt, maar men had buiten de waard gerekend, in dit geval de malaria. Verandering van klimaat is nu eenmaal een algemeen bekende aanleiding tot uitbreiding der malaria en er is dan ook een tijd geweest, dat 2/3 der Compagnie met malaria lag.Onder die omstandigheden was er weinig gelegenheid tot feestvieren. Een peloton heeft op zichzelf doorgezet en kan op een uitstekend geslaagd feest terugzien.
Het compagniesfeest werd tot 5 december uitgesteld en zou met de Sinterklaasavond gecombineerd worden.
Enige weken van tevoren begonnen de voorbereidingen. Er werd een geheel toneel gebouwd en verschillende fraaie decors geschilderd. Twee bands werden in elkaar gezet, toneelschetsjes ingestudeerd, zelfs een bevallig ballet met "klassieke" dans en "swing" ontbrak niet op het programma
. Onze welbekende "slapies" hadden ook weer hun volledige medewerking toegezegd en kwamen met verscheidene oergeestige liedjes op de proppen. Verder is een nieuwe ster aan het firmament ontdekt in soldaat Toller als imitator en Hawaiïan girl. Ook korporaal Bijl heeft ons allen verbaasd doen staan door zijn bovenmenselijke krachten! Vooral de schets "terug in het Burgerleven", welke strekking was de ruwe manieren, die iedereen in het soldatenleven zich eigen maakt, eens flink aan de kaak te stellen, sloeg in.
Sinterklaas arriveerde met het ons zo geliefde s.s. "Zuiderkruis" en verraste ons met aardige surprises, totdat plotseling de zaal in beroering werd gebracht door een tweede Sinterklaas, nog wel per fiets, voortgeholpen door zijn zwarte knecht. Grote ruzie ontstond er op 't toneel, omdat de laatst aangekomene zei: "Saja bin de goeja!"; dit schijnbaar willende bewijzen tilde hij zijn eerbiedwaardig kleed op, waaronder de soldatenkleren tevoorschijn kwamen. Als teken van verzoening zongen de beide Sinterklazen voor het publiek een liedje bij wijze van variatie op het thema: "Wij zullen voor Sint iets zingen".
Met recht kon deze avond zeer geslaagd genoemd worden. Het resultaat was dat we voor andere onderdelen in Salatiga ook moesten optreden, zij het met enigszins gewijzigd programma. Niet minder geslaagd was het eerste deel van de dag, bestaande uit sportwedstrijden.
Iedereen kon meedoen, omdat zowel de moeilijke als eenvoudige takken van sport op het programma stonden. Voor iedere tak waren prijzen beschikbaar gesteld. De eerste prijs was 10 gulden, de tweede 5 gulden en de derde 2,50 gulden. Men kon zijn sportieve prestaties botvieren op het 100 m. hardlopen, hoogspringen tot 1.50 m., touwtrekken in ploegen, etc. Veelvraten en gulzigaards maakten een goede kans een prijsje bij het koekhappen in de wacht te slepen.
Als een waardig besluit en een echte klap op de vuurpijl werd de hindernisbaan gelopen. Vetlap J. kon hier zijn hart ophalen. Eerst uit een emmer halfvol water een aardappel ophappen en dan met een nat gezicht in een bak met meel wroeten om er een zuurtje uit op te vissen. Na de evenwichtsbalk moest men ten slotte in de modder onder een groot zeil doorkruipen. Resultaat: de meest potsierlijke clowns!
s' Middags werd er gevoetbald tegen de ongeslagen kampioen van Salatiga: 2-2-R.V.A.. Begrijpelijkerwijze moesten we met een 3-1 nederlaag het loodje leggen.
Deze feestdag heeft in zijn geheel aan de stoutste verwachtingen voldaan, ja die zelfs verre overtroffen!

                                                    Jan Jesterhoudt - 32e A.A.T.


Bron: Wel en Wee der A.A.T. - deel 1

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

15.07 | 22:06

‘Herinneringen van Appy’ is de biografie van Bert van Regteren, waarin hij o.a. vertelt over zijn marinetijd in Indië. Belangstelling? Zie www.boekenluik.nl

...
07.07 | 17:51

Ik was in '48 en '49 o.a. oudste officier op marine zeesleepboten en aan boord was de situatie anders dan hier aangegeven werd. Dr.W.S.Vrijlandt. Ltz 2 OC KMR

...
17.05 | 15:54

ik ben op zoek naar mijn broer thuis komst van indee was matroos op schip naar indeien j ohannes martinus de groot geb 20-6-1926 te ammerzoden
met welk schip

...
04.05 | 22:42

ben op zoek naar gegevens over Ruud Braat.
was destijds luitenant bij dienst welzijnszorg.

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE