Barend van den Elskamp, een Nederlands-Indië Veteraan

Het opspelden van de veteranen-speld, door Burgemeester Ed van Thijn, te Amsterdam

Welkom op deze website, welke door mij is opgezet en opgedragen aan mijn vader, Soldaat Barend van den Elskamp,legernr. 250828185, gelegerd geweest bij de 32e cie. A.A.T.( Aan-en Afvoer Troepen) op Java in de functie van chauffeur/brenschutter/monteur.
Net als vele andere jongens, vertrok hij in 1947 als vrijwilliger, aan boord van s.s. 'Nieuw-Holland' , naar Nederlands-Indië, Koningin en Vaderland dienende. Hij vertrok in April voor de Palmboom Divisie uit als Kwartiermaker en heeft om bepaalde redenen de aankomst van zijn divisie In Semarang niet meegemaakt. Ook de repatriëring in 1950 vond iets eerder plaats, met de s.s. "Atlantis".

Na terugkomst in Nederland meldde hij zich wederom aan voor vrijwillige dienst, maar nu in Korea. Hier werd hij tot zijn grote teleurstelling meteen voor afgekeurd. Omdat hij zich het prettigst voelde achter het stuur van een vrachtwagen, is hij door diverse bemiddelingen tot aan Z.K.H. Prins Bernhard aan toe, terecht gekomen bij het Ministerie van Defensie, in de functie van burger- chauffeur, gevoelsmatig gezien een verlengstuk van zijn werkzaamheden in Nederlands-Indië. Zijn taak was het vervoer van munitie, manschappen webrengen naar oefeningen,etc. Hij had gehoopt zijn 40 dienstjaren vol te kunnen maken, maar werd tot zijn grote teleurstelling,na 28 dienstjaren afgekeurd. Tot op heden weten wij nog steeds de exacte reden niet. De Defensie was alles voor hem, maar die had hem (in zijn beleving)wederom schromelijk in de steek gelaten.
Nederlands-Indië is dan ook de rode draad geweest, die door zijn leven en ons gezin heeft gelopen.
Zijn taalgebruik was doorspekt met Indische termen, hij droeg graag batik hemden en ik ben ervan overtuigd dat Indie geen dag uit zijn hoofd en hart is geweest.
De meeste Indië-gangers, zoals ze ook wel genoemd worden, waren voor hun leven getekend en/of hadden te kampen met het Post Traumatisch Stress Syndroom ( de posttraumatische stress-stoornis (PTSS) is een psychische aandoening die in het DSM-IV is ingedeeld bij de angststoornissen. De aandoening ontstaat als gevolg van ernstige stressgevende situaties, waarbij sprake is van levensbedreiging, ernstig lichamelijk letsel of een bedreiging van de fysieke integriteit. Deze situaties zijn voor de persoon traumatisch.)
 Erkenning kwam pas vele jaren later.
PTTS kan natuurlijk wel de reden geweest zijn voor afkeuring.

Ik, als jongste dochter, heb de grootste "klik" met deze periode, deze "vergeten" oorlog.
Mijn vader is helaas in 2009 overleden en kan het niet meer navertellen. Niet dat hij dat anders wel had gedaan,want die drie jaren in de tropen kwamen nooit ter sprake. Alleen de leuke anekdotes passeerden af en toe de revue, zoals over de aapjes, die ze als huisdier hadden ( de foto toont zijn dienstmaatje Frans de Rijk met diens aapje Keessie), of over de baboes, die de was deden.
Na zijn dood, ben ik van alles gaan verzamelen betreffende zijn diensttijd overzee. Toen ik begin 2011 het ouderlijk huis aan het leeghalen was, kwam ik nog meer "vergeten" spulletjes tegen. Dat gaf voor mij de doorslag om de informatie door te geven aan het nageslacht via deze website.

U zult zijn dagboek niet tegenkomen, maar ik wil toch trachten, door middel van foto's, documenten, decorum, ingezonden stukjes, etc. een stukje verleden van mijn vader, vele andere A.A.T.-ers en Oud-Indiëgangers terug te halen, met de bedoeling dit uit te dragen naar diegenen, die zichzelf hierin herkennen, c.q. een vader, of opa of oom hebben/hadden die ook voor Koningin en Vaderland gevochten hebben, in een vreemd land, een vreemde cultuur, vaak onder barre omstandigheden, en tevens naar ieder ander geinteresseerde in deze "vergeten oorlog".
Mijn vader was er trots op een A.A.T.- er te zijn geweest. Dat proef ik uit alles wat hij neergeschreven heeft. En zo was hij ook jaren later nog trots om (weliswaar burger)-chauffeur op die grote wagens te zijn, bij het Ministerie van Defensie. En dat vergeet ik nooit meer, want ik ben trots op mijn vader.

Ik wens U veel plezier, herkenning en erkenning bij het lezen van mijn website.
Een berichtje in het gastenboek zou ik zeer op prijs stellen.


Astrid van den Elskamp
 





Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Arnold de groot | Antwoord 17.05.2014 15.54

ik ben op zoek naar mijn broer thuis komst van indee was matroos op schip naar indeien j ohannes martinus de groot geb 20-6-1926 te ammerzoden
met welk schip

Maja Zonneveld de Jager | Antwoord 30.08.2013 23.41

Astrid, wat een ontzettend mooi eer betoon aan je vader. En hoe herkenbaar.

groet Maja Zonneveld de Jager. Dochter oud indie ganger

marianne Pragt Lankhuizen | Antwoord 19.07.2013 14.16

Dag Astrid,
Prachtige site. Geweldig initiatief. Kijk ook eens op www.sepatoeroesak.nl.
Wil je melding maken van de Tijgerbrigadereunie te houden op 28-9-2013

Arnold | Antwoord 01.07.2013 17.29

Hoi Astrid,
wat een prachtige verhalen/
Wij zijn nu bezig met een film over dit onderwerp. Ken je collega's van je vader die hetzelfde doormaken?

H. Kot (Nootenboom) | Antwoord 14.05.2013 00.41

Ben op zoek naar het boek van mijn oom's Willem en Jan Kot met de titel : van burger tot veteraan. Wie kan mij hier aan helpen.

H. Kot 15.10.2013 22.33

Informeer eens bij C. Kot Baaij; De Lethe info@delethe.nl
Veendijk 7, 9695 VG Bellingwolde
Die heeft het boek vast of weet het nog te achterhalen.

Thea van Leeuwen | Antwoord 06.05.2013 17.55

Ik heb naar aanleiding van intervieuws een boek geschreven, het heet "Een hollandse jongen in Indië"
over het dagelijkse leven van onze jongens.
Is te bestellen

Tjalling Boonstra | Antwoord 12.04.2013 16.30

De afgelopen 3 maanden heb ik een boek geschreven over de diensttijd van mijn vader in Ned Indie 3-1 RI. Hij heeft nooit iets verteld, maar het internet wel!

Arnold | Antwoord 12.04.2013 01.09

Rotterdam, 10 april 2013,

Goedendag,
Wij zijn met een boek bezig over 4-8 R.I. (regiment infanterie) geschreven over de periode van 1947 tot 1949 waarbij de dienstplichtige militairen in Nederlands-Indië verbleven.
Wij doen dit geheel belangeloos voor de

A.Braber | Antwoord 07.03.2013 15.18

Waren er maar meer zoals U dan was er minder vergeten van onze tijd in Indie.
Een mooie samenvatting van een belangrijk deel van ons leven.

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

15.07 | 22:06

‘Herinneringen van Appy’ is de biografie van Bert van Regteren, waarin hij o.a. vertelt over zijn marinetijd in Indië. Belangstelling? Zie www.boekenluik.nl

...
07.07 | 17:51

Ik was in '48 en '49 o.a. oudste officier op marine zeesleepboten en aan boord was de situatie anders dan hier aangegeven werd. Dr.W.S.Vrijlandt. Ltz 2 OC KMR

...
17.05 | 15:54

ik ben op zoek naar mijn broer thuis komst van indee was matroos op schip naar indeien j ohannes martinus de groot geb 20-6-1926 te ammerzoden
met welk schip

...
04.05 | 22:42

ben op zoek naar gegevens over Ruud Braat.
was destijds luitenant bij dienst welzijnszorg.

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE